Studime shkencore sugjerojnë se stresi mund të jetë një faktor kyç në humbjen e shikimit, duke pasur një ndikim të dyfishtë: si shkak, por edhe si pasojë e këtij problemi. Kur një individ humb shikimin, ai shpesh përjeton nivele të larta stresi mendor, që mund të shoqërohen me depresion dhe izolim shoqëror.
Shkencëtarët, të cilët janë pjesë e Institutit të Psikologjisë Mjekësore në Gjermani, theksojnë se stresi kronik mund të çojë në rritjen e niveleve të kortizolit në trup, i cili ndikon negativisht në sistemin nervor dhe atë vaskular. Ky ndikim ka pasoja të dëmshme në shëndetin e syve dhe mund të shkaktojë, madje, humbjen e plotë të shikimit.
Përfundimi i studiuesve është se stresi jo vetëm që mund të jetë një pasojë e humbjes së shikimit, por gjithashtu mund të përkeqësojë gjendjen e syve. Ata sugjerojnë që, përmes teknikave të menaxhimit të stresit, meditimit dhe këshillimit psikologjik, individët mund të përmirësojnë shikimin e tyre dhe madje ta rikthejnë atë në disa raste. Po ashtu, mjekët duhet të promovojnë një qëndrim pozitiv dhe optimist tek pacientët me probleme shikimi.
Një tjetër aspekt shqetësues është paralajmërimi i mjekëve se humbja e shikimit mund të krijojë frikë dhe ankth tek pacientët, duke përkeqësuar gjendjen e tyre mendore. Kjo frikë mund të intensifikojë efektet negative të stresit, duke e bërë situatën më të rënduar.
Në shumicën e rasteve, problemet me sytë të shkaktuara nga stresi janë të përkohshme dhe zhduken me kalimin e situatave stresuese.
Megjithatë, nëse simptomat vazhdojnë, është e rëndësishme të konsultoheni me një specialist okulist për një diagnozë dhe trajtim të duhur.
