Kur ndodhemi nën stres, trupi ynë aktivizon një përgjigje biologjike dhe emocionale që shpesh na çon te ushqimi. Hormoni kortizol, i cili prodhohet gjatë stresit, rrit dëshirën për ushqime të pasura me sheqer dhe yndyrë. Këto ushqime japin energji të shpejtë dhe stimulojnë prodhimin e hormoneve të mirëqenies, si serotonina, duke ofruar një ndjesi të përkohshme lehtësimi.
Nga ana emocionale, ushqimi shpesh bëhet një mekanizëm për përballimin e stresit, duke na shpërqendruar nga shqetësimet dhe duke na dhënë një ndjesi rehatie.
Në shumë raste, zakonet e ushqyerjes së stresit vijnë si rezultat i lidhjes emocionale që kemi krijuar me ushqimin që nga fëmijëria. Ushqime të caktuara, si çokollata apo ushqimet e shpejta, na ofrojnë një ndjenjë nostalgjie ose ngushëllimi.
Megjithatë, ushqyerja nga stresi mund të krijojë një rreth vicioz. Ushqimet e pasura me kalori të larta mund të shkaktojnë ndjenja faji ose keqardhje, duke rritur nivelin e stresit dhe duke çuar në sjellje të përsëritura.
Për të menaxhuar këtë ‘dukuri’, është e rëndësishme të identifikojmë burimin e stresit dhe të kërkojmë mënyra alternative për ta trajtuar atë, si meditimi, aktiviteti fizik, ose zhvillimi i zakoneve të shëndetshme të ushqyerjes. Ushqimi duhet të jetë një mjet për ushqimin e trupit, jo për të zëvendësuar mirëqenien emocionale.
