Lifestyle

Si ta dallojmë nëse një fëmijë vuan nga ankthi? Disa shenja që nuk duhen injoruar!

Pothuajse një në dhjetë fëmijë vuan nga ankthi, jo thjesht nga stresi i përditshëm, por nga çrregullime të ankthit që ndikojnë seriozisht në funksionimin e tyre në shtëpi, shkollë dhe në shoqëri. Sipas të dhënave nga (CDC), 9.4% e fëmijëve të moshës 3-17 vjeç janë diagnostikuar me ankth në periudhën, dhe këto shifra ka të ngjarë të jenë rritur pas pandemisë, gjatë së cilës shëndeti mendor i fëmijëve u përkeqësua ndjeshëm.

Shenjat e ankthit tek fëmijët

Hapi i parë për të ndihmuar një fëmijë që vuan nga ankthi është ta kuptosh dhe ta njohësh atë. Por kjo nuk është gjithmonë e lehtë, pasi ankthi shfaqet ndryshe tek fëmijët sesa tek të rriturit. Sipas psikologes klinike Dr. Caroline Danda, disa nga shenjat më të zakonshme përfshijnë:

  • Kërkim i vazhdueshëm i sigurisë
  • Bërje të pyetjeve të tipit “po sikur…”
  • Frikë për të bërë gjëra të zakonshme
  • Shmangie të situatave sociale apo përvojave të reja
  • Agresivitet, sjellje sfiduese ose shpërthime nervash

Ndërkohë, psikologia dhe infermierja Dr. Kelsey M. Latimer shton se ankthi shpesh manifestohet edhe përmes:

  • Problemeve me gjumin (vështirësi për të fjetur ose zgjime të shpeshta)
  • Ndryshimeve në oreks
  • Heqjes dorë nga shoqërimi me të tjerët
  • Dhimbje barku, koke ose ndjesi të lodhjes pa arsye të qarta

Si mund t’i ndihmojmë fëmijët me ankth?

 

Së pari, mos e fajësoni veten. Siç thekson Dr. Latimer:

Fakti që një fëmijë vuan nga ankthi nuk ju bën prind të keq. Ajo që ka rëndësi është të dëgjoni fëmijën me kujdes, pa gjykim dhe pa u munduar të minimizoni ndjenjat e tij. Mos thoni “asgjë nuk është”, sepse kjo mund ta bëjë atë të ndihet i keqkuptuar dhe më i vetmuar.

Psikologia Dr. Caroline Fenkel thekson se edhe një bisedë e thjeshtë, qoftë gjatë një shëtitjeje apo duke ndarë një biskotë, mund të jetë shumë e vlefshme.

Kur përdorim fraza si ‘duhet ta kapërcesh’ ose ‘s’ka pse të ndihesh kështu’, ne i bëjmë fëmijët të ndihen fajtorë dhe i shtyjmë të mbyllen në vetvete.

Disa hapa praktikë që ndihmojnë:

  • Krijoni një mjedis të sigurt dhe të qetë ku fëmija ndjehet i lirë të shprehë emocionet.
  • Përdorni teknika të thjeshta relaksimi, si frymëmarrja e thellë.
  • Përqafimet ndihmojnë shumë, jo vetëm tek fëmijët e vegjël, por edhe tek adoleshentët që ndoshta s’duan ta pranojnë.
  • Krijoni rutinë sa më të qëndrueshme, kjo i jep fëmijëve ndjenjë sigurie.

Nëse ndieni se ankthi është duke ndikuar thellë në jetën e përditshme të fëmijës tuaj, mos hezitoni të kërkoni ndihmë profesionale. Psikologët për fëmijë dhe adoleshentë janë të trajnuar për të ndihmuar në situata të tilla.