Çdo dimër, natyra duket sikur merr frymë më qetë. Zhurma e insekteve zhduket, mushkonjat nuk na shqetësojnë dhe sprejt mbrojtës mbeten të harruar në raft.
Por kjo qetësi mashtron. Insektet nuk janë zhdukur, ato thjesht kanë hyrë në një fazë “të padukshme” për të mbijetuar të ftohtin.
Sipas biologëve, dimri për insektet nuk është kohë aktiviteti, por strategji mbijetese.
Shumë prej tyre futen në një gjendje pezullimi biologjik, ku metabolizmi ngadalësohet ndjeshëm, lëvizjet minimizohen dhe energjia ruhet me kujdes ekstrem.
Në këtë fazë, ato strehohen në vende të mbrojtura: çarje shkëmbinjsh, trungje pemësh, nën shtresa gjethe, bodrume, apo edhe pas dritareve dhe mureve të shtëpive.
Jo të gjitha insektet e kalojnë dimrin në formën që ne njohim.
Fluturat, për shembull, mbijetojnë si vezë ose larva të fshehura në natyrë.
Mushkonjat nuk zhduken plotësisht: disa femra gjejnë strehë në ambiente të mbyllura dhe qëndrojnë pothuajse të palëvizshme deri në momentin kur temperaturat rriten. Kjo është arsyeja pse, edhe në mes të dimrit, ndonjëherë mund të shfaqet papritur një mushkonjë brenda shtëpisë.
Ndryshe nga insektet individuale, bletët dhe milingonat e përballojnë të ftohtin si komunitet. Ato ulin aktivitetin në minimum dhe përdorin rezervat ushqimore për të ruajtur nxehtësinë dhe jetën e kolonisë, duke mbijetuar si një organizëm i vetëm.
Pra, edhe pse dimri duket i heshtur dhe pa jetë, insektet janë aty, të fshehura, duke pritur momentin e duhur.
Me ardhjen e pranverës, ato “zgjohen” dhe rikthejnë zhurmën, lëvizjen dhe gjallërinë që e bëjnë stinën e ngrohtë të ndihet sërish e gjallë.
