Lifestyle

Truri i miqve të ngushtë sinkronizohet me kalimin e kohës, duke krijuar fenomenin e “telepatisë”?

Neuroshkenca e re ofron fakte konkrete që tregojnë se truri i individëve me marrëdhënie të thella përkon në mënyrë të dukshme – një fenomen që, ndonëse nuk është telepati në kuptimin klasik, shpjegon shumë prej “klikimeve” dhe intuitës së fortë që ndjejnë njerëzit e afërt.

Një artikull përmbledhës i vitit 2024 thekson konceptin e “ngjashmërisë neuronale”ndërmjet miqsh: truri i njerëzve që kanë miqësi të fortë shpesh shpreh modele të ngjashme aktivitesh neurologjike në situata të ndryshme sociale.

Në një studim nga “British Journal of Psychology” (2025), u vërejt se gjatë bashkëbisedave natyrale, sinkronizimi i trurit (inter-brain synchrony) rritet në fazën kur dy individët fillojnë të ndërtojnë një identitet të përbashkët (“ne”), pavarësisht nga kohëzgjatja e dialogut.

Në eksperimente që përdorin fNIRS (hiperskansim), u zbulua se çiftet romantike tregojnë sinkronizim shumë më të lartë të aktiviteteve trunore gjatë prekjes fizike (p.sh. mbajtja e dorës), veçanërisht në pjesët e trurit të lidhura me mentalizimin dhe sensorimotorikën.

Ky sinkronizim ishte më i fortë sesa ai mes miqsh apo të panjohurve.

Duke përdorur EEG hyperscanning, studiuesit ekzaminuan çiftet romantike dhe të panjohurit duke synuar të identifikonin sinkronizim gjatë bisedave.

Rezultati? Sinkronizimi trunor u pa vetëm mes çiftit dhe në momentet e kontaktit visual dhe emocioneve pozitive – jo mes të panjohurve.

Në një eksperimente të kryer me miq, studiuesit vunë re se dy personat ndanin më shumë emocione dhe kishte sinkronizim më të madh midis valëve alpha në pjesët e trurit që lidhen me mentalizimin dhe rregullimin emocional.

Ky sinkronizim ishte dukshëm më i fortë tek miqtë se tek të huajt.

Një meta-analizë nga studime fNIRS të kohëve të fundit, që përfshinë 1149 persona (çifte romantike dhe prind-fëmijë), zbuloi sinkronizim të qëndrueshëm në rajone trunore si frontal, temporal dhe parietal.

Kjo mbështet teorinë e lidhjes emocionale si bazë për sinkronizim neural.

Ndërsa “telepatia” mbetet një koncept mitik, shkenca e sotme na tregon se truri i njerëzve që kalojnë kohë dhe ndajnë emocione, fillon të sillet si duke qenë “në një frekuencë”.

Kjo formë sinkronizimi neurologjik është baza reale që ndihmon ndjesinë e lidhjes intuitive dhe emocion për bashkë-interpretime, dhe e bën më të kuptueshme atë momentin kur e mendon se “po kuptoj çfarë po mendon nisi”.