Interi e la shpejt pas bara zimin 0-0 në Komo në ndeshjen e parë gjysmëfinale të Kupës së Italisë dhe tani shikon përpara për “Derby della Madonnina”, në një ndeshje për moral, por sidomos për prestigj kundër rivalëve të tyre të Milanit. Shumë kanë vënë re një evolucion të vërtetë dialektik te Kivusë gjatë muajve të fundit, me stilin e tij, që ndryshon papritur, duke filluar nga ndeshja shumë e diskutueshme Inter-Juventus e tutje. Ndërsa toni i trajnerit më parë kishte qenë ai i qetësisë, relaksimit total dhe pranimit edhe të situatave, më pas gjithçka ndryshoi.
Pas humbjes 3-1 të Napolit ndaj Interit në tetor, e cila u njollos nga një penallti e dyshimtë e dhënë pas një rishikimi të VAR-it në favor të skuadrës së Napolit për faullin e Mikitarian ndaj Di Lorenzos, Kivu tha: “Duhet të përmirësojmë veten, nuk mund të biem viktimë e padrejtësisë ose situatave negative në një ndeshje. Nuk mund të lejojmë që të na ikin momente të rëndësishme, të cilat përcaktojnë rezultatin e një ndeshjeje”. Ai tha pak a shumë të njëjtën gjë pas humbjes 0-1 të Interit në Ligën e Kampionëve ndaj Liverpulit, një humbje në sekondat e fundit për shkak të një penalltie jashtëzakonisht të dyshimtë të dhënë kundër Bastonit. Më pas erdhi ndeshja Inter-Juventus.
Dhe në prag të ndeshjes, Kivu tha diçka që do t’i kishte kthyer mbrapsht:
“Do të filloj të flas për këtë aspekt kur të shoh një trajner i cili, pasi ka pasur një incident në favorin e tij, thotë në një konferencë për shtyp: “Bëtë një gabim në favorin tim, kërkoj ndjesë”. Ne gjithmonë ankohemi kur gabimet shkojnë kundër nesh, është e natyrshme. Ka ndodhur në të kaluarën, ndodh edhe tani me VAR”.
Megjithatë, ai më pas refuzoi të pranonte gabimin e gjyqtarit La Pena në përjashtimin e Kalulu për kartonin e dytë të verdhë, madje shkoi aq larg sa të nxirrte në pah kontaktin pas ndeshjes. Që atëherë, është sikur një Kivu i ri është ulur në stolin e Interit. Madje edhe në dialog. Është sikur shpirti i Murinjos, i cili, jo rastësisht, ishte trajneri i tij gjatë vitit historik të tripletës me zikaltërit, ka filluar ta kapë atë. Dhe pyetja që lind natyrshëm në këtë pikë është. Kush është Kivu i vërtetë, atëherë? Ai paqësori i fillimit të sezonit, apo luftëtari i pamëshirshëm i sotëm?
