Një detaj i vogël në pamje, por me ndikim të madh në historinë e njerëzimit, është bërë objekt studimi nga antropologia Candela Antón, e cila shpjegon pse njerëzit kanë të bardhën e syrit të dukshme, ndryshe nga shumica e primatëve. Sipas saj, pjesa e bardhë e syrit, e njohur si sklera, është një veçori unike tek njerëzit dhe lidhet drejtpërdrejt me evolucionin e komunikimit dhe bashkëpunimit. Ndërsa te primatët e tjerë kjo zonë është e errët, te njerëzit ajo është e bardhë, duke e bërë shumë më të lehtë për të kuptuar drejtimin e shikimit të një individi.
Kjo karakteristikë lidhet me të ashtuquajturën hipoteza e syrit bashkëpunues, sipas së cilës aftësia për të ndjekur shikimin e tjetrit ka qenë thelbësore për zhvillimin e mësimit, komunikimit dhe bashkëpunimit social. Antón thekson se kjo veçori e ka bërë njeriun më të lexueshëm dhe më të parashikueshëm, duke rritur besimin mes individëve, por njëkohësisht e ka bërë edhe më të pambrojtur, pasi qëllimet e tij bëhen më të dukshme.
Në fund, ajo ngre edhe një shqetësim për kohët moderne, duke sugjeruar se komunikimi përmes ekraneve dhe mungesa e kontaktit vizual mund të jetë duke dobësuar këtë element thelbësor të natyrës njerëzore. Ky interpretim shkencor hedh dritë mbi mënyrën se si një detaj anatomik ka ndikuar në formimin e shoqërisë dhe qytetërimit njerëzor.
