Divorci është një temë për të cilën rrallë flitet pa paragjykime. Shumë njerëz besojnë se ndarja u shkakton fëmijëve pasiguri, frikë nga afërsia dhe një imazh negativ për martesën. Megjithatë, ekspertët e marrëdhënieve po theksojnë gjithnjë e më shumë se kjo nuk duhet të jetë gjithmonë kështu. Kur dy njerëz ndahen me respekt dhe vetëdije, divorci mund të jetë një akt pjekurie, që sjell qetësi emocionale, zhvillim personal dhe një shans të ri për lumturi, si për ta, ashtu edhe për fëmijët e tyre. Qëndrimi në një marrëdhënie toksike, të ftohtë ose të palumtur shpesh lë plagë shumë më të thella se një ndarje e sinqertë. Ekspertja për marrëdhënie, Nancy Pina, thekson se çiftet që ndahen me dinjitet, pasi kanë provuar gjithçka për të përmirësuar lidhjen, përfundimisht kuptojnë tre të vërteta befasuese.
Divorci, kur pranohet me mençuri, mund të sjellë paqe të brendshme, shëndet emocional dhe mundësi për dashuri të re. Arsyeja më e fortë pse një çift nuk duhet të qëndrojë bashkë nëse pajtimi është i pamundur, është sepse marrëdhënia e tyre bëhet modeli i parë që fëmijët kuptojnë si “normal”. Nëse prindërit qëndrojnë në një lidhje pa dashuri, besim dhe respekt, ata pa vetëdije u mësojnë fëmijëve se kjo është dashuria që duhet pranuar. Atmosfera toksike, konfliktet e vazhdueshme, ftohtësia dhe tensioni krijojnë një shtëpi pa siguri dhe ngrohtësi. Fëmijët mund të mos kuptojnë gjithçka që ndodh, por e ndiejnë kur diçka nuk shkon. Nëse u thuhet se “gjithçka është në rregull” ndërkohë që ndjejnë të kundërtën, ata humbin besimin tek instinktet e tyre.
Më vonë, si të rritur, mund të zhvillojnë frikë nga afërsia, të përsërisin modele marrëdhëniesh të palumtura ose t’i sabotojnë lidhjet sapo bëhen serioze. Fëmijët e prindërve që ruajnë respekt dhe komunikim pas divorcit ruajnë një ndjenjë të shëndetshme për dashurinë dhe familjen. Shumë mendojnë se mund ta përballojnë edhe disa vite për hir të fëmijëve, por nuk e kuptojnë peshën psikologjike dhe fizike që mbart një jetë në mohimin e së vërtetës. “Jeta në një lidhje ku mungon ndershmëria dhe përmbajtja emocionale çon në lodhje të thellë mendore dhe fizike”. Shtypja e ndjenjave negative, zemërimi, trishtimi dhe zhgënjimi, grumbullohet dhe del në sipërfaqe në forma destruktive, shpesh ndaj fëmijëve, familjarëve ose vetvetes.
Për të shëruar vërtet, ish-partnerët duhet t’i lejojnë vetes të përjetojnë dhimbjen dhe humbjen. Vetëm kur e pranojnë dhimbjen dhe përballen me të, mund të rigjejnë ekuilibrin e brendshëm. Sipas American Psychological Association, terapia individuale dhe ajo familjare ndihmojnë ndjeshëm në këtë proces, duke reduktuar depresionin dhe ankthin pas ndarjes. Qëndrimi në një marrëdhënie pa dashuri do të thotë të japësh vazhdimisht, pa marrë asgjë në këmbim. Pa afërsi emocionale, butësi dhe mbështetje reciproke, njeriu zbrazet shpirtërisht dhe psikologjikisht.
