Në rrjetet sociale, në filma apo në bisedat e përditshme, shprehja “daddy issues” është bërë një term i zakonshëm, shpesh i përdorur për të përshkruar gra (apo edhe burra) që kërkojnë vëmendje, dashuri apo mbështetje të tepruar në marrëdhënie.
Por përtej këtij përdorimi të lehtë dhe shpesh paragjykues, çfarë nënkupton vërtet ky term? Psikologjia e shpjegon këtë fenomen si pasojë të marrëdhënieve të vështira ose mungesës emocionale nga figura e babait në fëmijëri.
Çfarë është “daddy issues”?
Sipas platformës “Healthline”, “daddy issues” nuk është një diagnozë psikologjike, por një shprehje popullore që lidhet me ndërlikimet emocionale që vijnë nga një lidhje e pasigurt ose e dëmtuar me babain apo figurën atësore gjatë viteve të hershme.
Kjo ndikon në mënyrën se si një person lidhet me të tjerët në jetën e mëvonshme — veçanërisht në marrëdhëniet romantike.
Psikologët theksojnë se koncepti rrjedh nga idetë e Sigmund Freud dhe Carl Jung për “kompleksin e babait”, si dhe nga teoria moderne e lidhjes (attachment theory) e John Bowlby-t, e cila tregon se mungesa e kujdesit, dashurisë dhe mbështetjes në fëmijëri mund të krijojë modele të pasigurta lidhjeje në moshën e rritur.
Pse ndodh?
Sipas studimeve të publikuara nga “HealthCentral” dhe “The Attachment Project”, disa nga arsyet kryesore lidhen me:
-Një baba që ka qenë emocionalisht i ftohtë, kritik ose fizikisht jo prezent.
-Marrëdhënie abuzive ose kontrolluese nga figura atësore.
-Mungesë e sigurisë, dashurisë dhe përkujdesjes gjatë fëmijërisë.
-Përvoja që kanë krijuar ndjenja të pavlerësisë ose frikë nga braktisja.
Këto faktorë ndikojnë drejtpërdrejt në mënyrën si individi e percepton dashurinë, ndjeshmërinë dhe besimin në moshën madhore.
Si shfaqet te të rriturit?
Psikologët thonë se “daddy issues” mund të shfaqen përmes disa sjelljeve të përsëritura, si:
-Nevoja për miratim të vazhdueshëm nga partneri.
-Zgjedhja e partnerëve shumë më të mëdhenj në moshë ose me tipare autoritare.
-Vështirësi për të vendosur kufij të shëndetshëm emocionalë.
-Frikë nga braktisja dhe ndjenja e pasigurisë në marrëdhënie.
-Tolerim i sjelljeve toksike nga frika se do mbeten vetëm.
Në shumë raste, individi pa vetëdije kërkon tek partneri dashurinë ose vëmendjen që i mungoi nga babai në fëmijëri.
Megjithëse është bërë pjesë e fjalorit popullor, ekspertët paralajmërojnë se termi “daddy issues” shpesh përdoret në mënyrë stigmatizuese, sidomos ndaj grave.
Sipas “Bustle”, përdorimi i këtij termi për të tallur ose gjykuar dikë mund të minimizojë dhimbjen emocionale që fshihet pas tij dhe të nënvlerësojë kompleksitetin e marrëdhënieve familjare.
Në vend të gjykimit, psikologët rekomandojnë të kuptohet se këto sjellje janë përgjigje emocionale ndaj mungesës së dashurisë dhe kujdesit prindëror.
Çfarë mund të bëhet?
Ekspertët e shëndetit mendor këshillojnë që individët që ndjejnë se përjetojnë pasoja nga marrëdhënia me babain, të punojnë për:
-Reflektim personal: Njohja e modeleve emocionale të përsëritura.
-Terapia e lidhjes (Attachment-Based Therapy): Një metodë që ndihmon në përpunimin e traumave të fëmijërisë.
-Rritja e vetëvlerësimit: Ndërtimi i një ndjenje të fortë të vlerës personale, të pavarur nga miratimi i të tjerëve.
-Vendosja e kufijve të shëndetshëm: Mësimi për të kërkuar marrëdhënie të barabarta dhe të ndërsjella.
Edhe pse termi “daddy issues” përdoret shpesh në mënyrë sipërfaqësore apo tallëse, në thelb ai flet për një realitet emocional që shumë njerëz e përjetojnë: mungesën e lidhjes dhe mbështetjes nga figura e babait.
Psikologjia moderne e sheh këtë jo si një etiketë, por si një plagë emocionale që mund të shërohet me vetëdije, reflektim dhe ndihmë profesionale.
