Një studim i ri nga Universiteti Monash ka nxjerrë në pah një mekanizëm të pazakontë që mund të ndihmojë në shpjegimin e vështirësive të përqendrimit te të rriturit me ADHD. Sipas kërkimit, gjatë kryerjes së detyrave që kërkojnë fokus të lartë, truri i tyre mund të kalojë për pak çaste në një gjendje të ngjashme me gjumin. Studiuesit zbuluan se këto episode të shkurtra, të cilat nuk duken nga jashtë, lidhen me rënie të vëmendjes, reagime më të ngadalta dhe rritje të lodhjes mendore.
Krahasuar me personat neurotipikë, pjesëmarrësit me ADHD shfaqën më shumë të ashtuquajtura pauza mini-gjumë gjatë detyrave që kërkonin përqendrim. Sipas ekipit kërkimor, këto ndërprerje të vogla mund të jenë mënyra se si truri përpiqet të përballojë ngarkesën e lartë mendore. Në momentet kur kapaciteti i përpunimit arrin kufijtë maksimalë, truri mund të krijojë një lloj rivendosjeje të shkurtër, që ndikon drejtpërdrejt në performancë.
Studimi sugjeron se ky reagim mund të jetë më i shpeshtë te personat me ADHD, por nuk përjashtohet që të ndodhë edhe te njerëz të tjerë në kushte stresi ose lodhjeje të lartë mendore. Kjo qasje u jep studiuesve një këndvështrim të ri mbi ADHD, duke e lidhur më shumë me funksionimin e trurit sesa vetëm me sjelljen.
Ekspertët po testojnë edhe metoda të reja, përfshirë stimulimin me tinguj të lidhur me gjumin, për të parë nëse mund të reduktohen këto episode të shkurtra fikjeje dhe të përmirësohet përqendrimi gjatë ditës. Sipas autorëve, zbulimi mund të ndikojë në mënyrën se si kuptohen dhe trajtohen vështirësitë e përqendrimit, duke hapur rrugë për qasje më të avancuara dhe më të personalizuara për personat me ADHD.
Në përpjekje për të kuptuar më mirë dhe për të gjetur trajtime të mundshme për një sërë gjendjesh që ndikojnë në zhvillimin e hershëm të trurit, njohjen dhe sëmundjet neurologjike më vonë në jetë, studiuesit nga Johns Hopkins Medicine dhe bashkëpunëtorë nga mbarë bota po ndërtojnë një hartë të detajuar molekulare të trurit të njeriut.
Këto modele shkencore, të mbështetura pjesërisht nga grante federale dhe ndërkombëtare, po ndihmojnë kërkuesit të studiojnë lidhjet gjenetike dhe rrugët biologjike të përfshira në një gamë të gjerë sëmundjesh, nga çrregullimi i spektrit të autizmit, që prek rreth një në 31 fëmijë në Shtetet e Bashkuara, deri te sëmundja e Alzheimerit, e cila vlerësohet të prekë më shumë se shtatë milionë të rritur amerikanë.